Sportieve wedstrijd

Youp van het Hek een hele tijd geleden eens een mooi artikel geschreven over een basisschool vlakbij waar hij was opgegroeid. We kenden het goed, want wij woonden er ook vlakbij. Het was een enorm grappig artikel over het gedrag van de ouders. Ik herinner me natuurlijk niet meer hoe hij het precies had geformuleerd, maar het ging er in elk geval over dat de ouders elkaar steeds probeerden te imponeren en bezig waren met een soort wedstrijdje. Zelfs als ze om de hoek van de straat bij de basisschool woonden, brachten de ouders hun kinderen steevast met hun dikke BMW naar school. De auto werd dan pontificaal voor de ingang van de school geparkeerd, dus er werd onbeschaamd geshowd en tegelijkertijd was er ook een hele wedstrijd gaande in het verwerven van het beste plekje in de straat. Ook werden verjaardagspartijtjes steeds gekker. Niks geen vermaak met koekhappen: de ouders waren verwikkeld in een strijd wie het indrukwekkendste en duurste partijtje organiseerde. Tot aan een vlucht met een helikopter toe.

Groot en klein

Het was natuurlijk lekker vet aangezet, maar ik denk dat iedereen die in het Gooi woonde, wel wist dat er in de kern wel iets van klopte. Er woonden (en nu nog steeds denk ik) allemaal verschillende mensen in het Gooi, maar de extremen vallen natuurlijk het meeste op en bepalen het beeld. Zo sportte ik bij een kleine sportclub die weleens tegen de grote andere club uit de buurt moest spelen. Ik herinner me nog hoe opvallend ik het vond dat de ouders van de kinderen van de andere partij het echt niet konden uitstaan als zij verloren van ons. Dat kleine clubje, daar hoorde je wel van te winnen hoor. Zeker niet allemaal, maar er liepen inderdaad types rond die het belangrijker vonden dat de wedstrijd werd gewonnen dan de kinderen zelf. Inmiddels is die kleine club nu juist de grotere van de twee heb ik gehoord. Zo kan het verkeren.

Onder de indruk

Mijn zoontje breng ik ook regelmatig naar de sportclub. Om naar de wedstrijd te kijken, maar ook omdat er om de week naar een andere club gereden moet worden voor een wedstrijd. Op een dag kwam ik tegelijkertijd aanrijden met een andere ouder. Ik voelde me wel even als een van de ouders waar Youp over had geschreven, maar ik zag dus meteen dat hij een nieuwe auto had. De auto had een dynamisch en sportief design. Nadat we geparkeerd hadden, liep ik dan ook naar hem toe op de parkeerplaats om zijn auto van dichtbij te bewonderen. Het was een robuust ogende Cross Country-versie van de volvo v40 occasion. De vader vertelde dat de auto heel veilig is en erg fijn rijdt. Hij had dus voor tweedehands gekozen en de auto was van aanstekelijke kwaliteit. Ja, waarom zou je eigenlijk voor nieuw gaan? Aangezien ik zelf ook toe was aan een nieuwe auto, was ik extra geïnteresseerd. Ik vroeg hem of hij de naam van de aanbieder aan mij wilde doorgeven, als hij het tenminste niet erg zou vinden als ik voor dezelfde auto zou gaan. Hij zei dat hij dat helemaal geen probleem vond. Het was immers geen wedstrijd.

About

No Comments

Leave a Comment